De Veghelse watermolen was een historische watermolen gelegen aan de rivier de Aa. Rond 1350 verleende hertog Jan III van Brabant molen- en visrechten aan Willem van Hamvelt, met toestemming om op deze locatie een watermolen te bouwen.

Hoewel de molen rond 1400 al niet meer in gebruik was, bleven de water- en visrechten verbonden aan het Grote Molenwiel, later bekend als het Ketelwiel. Deze visvijver werd in 1969 gedempt om plaats te maken voor de woonwijk Leest.

Bij werkzaamheden in 1937, tijdens de rechttrekking van de Aa, werden nabij de Mestbrug resten van zware eiken palen ontdekt, vermoedelijk overblijfselen van de voormalige watermolen.

In 2019 voerde de Heemkundekring Vehchele, samen met de Archeologische Vereniging Kempen Peelland, bodemscans uit in de omgeving van het fietspad langs de Aa in de wijk Leest. Dit onderzoek was gericht op het lokaliseren van de exacte locatie van de oude watermolen.

Hoewel de Veghelse watermolen al eeuwen niet meer bestaat, blijft deze een belangrijk onderdeel van het lokale erfgoed en de geschiedenis van Veghel.

Afbeelding: Hendrik Verhees beschrijft op zijn
kaart van het Aadal bij Veghel in 1806 de vermoedelijke locatie van een oude watermolen in Veghel nabij
het Ketelwiel en de Mestbrug. Afbeelding is ter beschikking gesteld door Heemkundekring Vehchele.