De watermolen op Ruth lag in de Berken, nabij het huidige brugje over de Astense Aa. Bij laag water zijn er nog steeds enkele (schamele) restanten van zichtbaar. De oudste schriftelijke vermelding van de molen dateert van omstreeks 1367.

De Astense Aa vormde van oudsher de grens tussen de heerlijkheid Asten en Ommel aan de ene kant en de heerlijkheden Deurne, Liessel en Vlierden aan de andere. Er waren drie watermolens op het riviertje. De molen van Ruth lag het meest stroomopwaarts en fungeerde als oliemolen. Hij was eigendom van de Abdij van Binderen. Ze zou worden verpacht tegen een civiele prijs onder voorwaarde dat de pachter de molen zou herstellen, maar er werd niet genoeg geboden en de molen was in 1671 reeds verdwenen.

In 1730 kreeg de koper van de hoeve Ruth het recht om de molen te heroprichten, maar dat is nooit gebeurd.