Het voormalig landgoed Beekveld is in de Middeleeuwen ontstaan als ‘hoeveland’. De in die tijd zeer machtige Hertog van Brabant, gaf toestemming aan een edelman, een stadsbestuurder of een rijke koopman, stukken land te verpachten. Zo’n stuk grond was voor een boerengezin net groot genoeg om er een eenvoudige boerderij neer te zetten en er met hard werken een bestaan op te bouwen. De verpachter van het stuk land kreeg niet alleen een deel van de opbrengst van de oogst, maar had op de hoeve ook een ‘stenen kamer’. Dit was een exclusief voor de verpachter gereserveerd vertrek, waar hij de pacht in ontvangt nam en kon logeren, bijvoorbeeld in de zomer en tijdens het jachtseizoen.

Een aantal van die hoeves werd in de loop van vele jaren door de landeigenaar steeds verder uitgebreid. Wanneer er een traptoren aan werd toegevoegd, sprak men over een speelhuis. Rond Berlicum waren oorspronkelijk wel vijfentwintig van die speelhuizen, daarvan zijn er nu nog slechts enkele over, waaronder kasteel de Wamberg[link intern], dat gebouwd is omstreeks 1550.

Sommige speelhuizen werden groter en luxer, zodat er op den duur sprake was van een kasteel of kasteeltje. Beekveld was zo’n kasteeltje met bijbehorend landgoed. Het lag aan de beek de Run en werd in 1819 grotendeels afgebroken. Vandaag de dag rest alleen nog een gerestaureerde zijvleugel. Deze is gesitueerd boven de kelder van het oorspronkelijke kasteel en wordt nu gebruikt als atelier. Ook staat er nog een van de ‘Neerhuyzinge’, een bijgebouw dat nu als woning in gebruik is.