De eerste vermelding van de kapel in archiefstukken is in 1562. In dat jaar wordt een stuk grond verdeeld aan de kinderen “campe geheten” bij het capelleken. In 1648 staat er een lemen kapel met daarin een beeld van Maria Magdalena en dat werd bijzonder vereerd.

Op 10 januari 1695 verkopen 3 mensen samen voor de helft eigenaar van de lemen kapel hun deel aan de Parochie van Sint Jankerk te Gemert met toestemming van Schout en Schepenen. Tegenwoordig zou dit de Burgemeester en de Gemeenteraad heten. De speciale redenen voor de verkoop was dat de Rentmeester van de Duitse Orde Everardus Cillis van Sepperen de lemen kapel wilde herbouwen van steen zonder uitbouwsels. Deze Rentmeester heeft later ook de weg aangelegd naar Gemert, nu ‘Esdonksedijk’ geheten.

De kapel is gebouwd op de toenmalige grens van de ontgonnen landerijen van Esdonk en de omringende woeste gronden (heide en moeras). In de loop van de tijd vond een verschuiving plaats van de verering van het beeld van Maria Magdalena naar de verering van het houten Christusbeeld. Dit beeld toont een liggende Christus na zijn dood op het kruis. Bij dit beeld werden en worden spijkers geofferd, bij voorkeur roestige, om van zweren te kunnen worden genezen. Hiervoor staat de korst roest op de spijker symbool. Nog steeds is de kapel echter ook een bedevaartsoord, het enige in Nederland, voor Maria Magdalena.